بایگانی ماهیانه: اردیبهشت ۱۳۹۱

ملا نصر الدین حکایه لری ( قویروغو دا یانیندا)

nasreddin

ایللرین بیرینده موللا نصرالدینین بوستانی هامیدان قاباق و چوخ
یاخشی محصول وئریر. موللا فیکیرلشیر کی، بیر ائششک یوکو خیار گوتوروب
تئیمور لنگه آپارسین، بلکه ایشدی، رحمه گلدی، بیر یاخشی هدیه
وئردی.
سحر تئزدن دوروب خیاری دریر، ائششه‌یه یوکله‌ییب، شهره طرف یولا
دوشور. بو طرف‌دن ده تئیمور لنگ تکباشینا، آتلا هارایا ایسه گئدیرمیش. یولدا بون‌لار راستلاشیرلار.
تئیمور موللا‌دان سوروشور:
– آ کیشی، بو ندیر بئله؟ هارایا آپاریرسان؟
موللا دئییر:
– تزه خیاردی. تئیمور لنگه نوبار آپاریرام.
تئیمور موللا نصرالدینی هله تانیمیرمیش. گورور کی، بو کیشی ده
اونون تئیمور اولدوغونو بیلمیر. دئییر:
– آ کیشی، سن تئیمورلا دوست دئییلسن، تانیش دئییلسن، تای دئییل‌سیز،
توش دئییل‌سیز. سنه نه دوشوب کی، اونون بئله قئیدینه قالیرسان؟
موللا گولوب دئییر:
– من ائله بیلیردیم کی، دونیادا عقل‌سیز بیرجه منم، اما ایندی
گورورم کی، سن من‌دن ده عقل‌سیز ایمیشسن؟
سوز تئیمورا توخونور، آنجاق اوزونو تانیتماماق اوچون اوزه وورماییب سوروشور:
– یاخشی سن منیم عقل‌سیز اولدوغومو ندن بیلدین؟
موللا دئییر:
– اوندان بیلدیم کی، بو یاشا چاتمیسان، هله ده منی تانیمیرسان. بیلمیرسن کی، من موللا نصرالدینم. موللا نصرالدین ده کی، تئیمور
لنگ کیمی‌لرین قئیدینه قالماز.
تئیمور دئییر:
– یاخشی، ایندی کی، سن موللا نصرالدینسن، اوزون ده تئیمورون قئیدینه قالان دئییلسن، بس بو نوباری نیه آپاریرسان؟
موللا دئییر:
– آپاریرام کی، بیرتهر بوش دامارینی توتوب بیر آز هدیه‌دن-زاددان آلام، کولفتیمی دولاندیرام.
تئیمور دئییر:
– یاخشی، سن ندن بیلیرسن کی، تئیمور سنه هدیه وئره‌جک؟
موللا دئییر:
– اولاً، ائشیتدیگیمه گوره او چوخ دا درین عقل‌لی آدام دئییل. بالاجا
کی، قولتوغونون آلتینا وئردین، سونرا لاپ نوختالاییب مینه‌سن ده باشا
دوشمز. سونرا دا کی، وئرمز دئینده دده‌سی‌نین مالینی وئرمیر کی؟
جاماعاتین مالی‌دیر دا…
تئیمور یامان غضب‌لنیر. اما هله بیر سوز دئمیر. سوروشور کی:
– یاخشی، ایندی بو بیر یوک خیار اوچون سن تئیموردان نه هدیه
گوزله ییرسن؟
موللا دئییر:
– نه بیلیم؟ باختیم یار اولسا، بیر اللی‌دن-یوزدن قولاغینی کسمک
فیکرینده‌یم.
تئیمور دئییر:
– یوخ آشنا، ایشتاهان چوخ بویوک‌دور. اینانمیرام بو قدر وئره.
موللا دئییر:
– جانی جهنم، وئرمه‌سین. بیر اوتوزدان-قیرخ‌دان آلارام کی…
تئیمور دئییر:
– یوخ، او دا چوخ اولدو.
موللا دئییر:
– یاخشی، اولسون ایگیرمی-ایگیرمی بئش. دونوزدان بیر توک ده چکسن غنیمت‌ دیر.
تئیمور حیرصلنیب دئییر:
– اگر هئچ نه وئرمه‌سه؟
موللا دئییر:
– ائششکیمین قویروغونو کسیب قویارام اولوب-اولوسونون گورونا.
تئیمور هئچ بیر سوز دئمه‌ییب، آتینی سوروب گئدیر. موللا دا یولونا
داوام ائلییر.
تئیمور بیر کسه یول ایله تئز شهره قایی‌دیر. بیر آزدان سونرا موللا
دا گلیب چیخیر. تئیمور اوزونه بیر نیقاب سالیب موللانی یانینا چاغیرتدیریر.
خیارلارا باخیر، سونرا سوروشور:
– یاخشی، ایندی بو نوبار اوچون من‌دن نه ایسته ییرسن؟
موللا دئییر:
– نه ایسته‌یه‌جه‌یم، قیبلئیی-عالم ساغ اولسون! هئچ نه. ائله بیر اللی-
دن-یوزدن وئرسه‌نیز، کولفتیمی دولاندیرارام.
تئیمور دئییر:
– یوخ، بو چوخ بویوک اولدو.
موللا دئییر:
– چوخ بویوک اولدو، قوی اولسون اوتوز-قیرخ.
تئیمور دئییر:
– یوخ، او دا چوخ اولدو.
تئیمورون سسین‌دن موللا تانیییر کی، بو، یولدا راست گلیب صوحبت
ائلدیگی آدامدی. آنجاق گورور کی، ایش-ایشدن کئچیب. اودور کی، هئچ اوزونو
ایتیرمه‌ییب دئییر:
– یاخشی، قوی اولسون ایگیرمی-ایگیرمی بئش. او دا غنیمت‌دیر.
تئیمور نیقابینی قالدیریر کی:
– اگر هئچ نه وئرمه‌سم…
موللا دئییر:
– من یولدا دئدیم کی، موللا نصرالدینم، قیبلئیی-عالم!
دئدیگیم‌دن دونمرم. اگر ایگیرمی-ایگیرمی بئشی ده وئرمه‌سن… قارا
ائششک دایانیب قاپیدا، قویروغو دا یانیندا.

ملا نصر الدین حکایه لری ( گؤزومه باليق باشي گؤرونور )

گؤزومه باليق باشي گؤرونور.

nasreddin

موللا چوخ باليق يئين ايدي. سوفره سينده نه خؤرک اولورسا اولسون، يانيندا موطلق باليق اولمالي ايدي. آروادي ايسه باليقدان چيرکينميشدي. ارينه چوخ يالواريردي کي، آرابير باليقسيز خؤرک ده يئسين، موللا قولاق آسميردي. آخيردا آرواد کيشيسيندن بيخبر بازاردان بير يوک تزه باليق آليب ائوه گتيردي، مطبخده قويوب اوستونو اؤرتدو کي، اري گؤرمه سين.

آرواد گئجه موللاني يوخويا وئريب، باليقلاري حَيَطه،
داما، يولا و کوچه يه سپله دي، ائوه قاييديب ياواشجا موللاني اوياتدي و دئدي:
– آ کيشي، حَيَطه چيخميشديم، آياغيما بير شئي ديدي،
گؤردوم باليقدير. ايشيق يانديرديم کي، گؤروم بو نئجه شئيدير، هر ياندا باليق گؤردوم. اولجه خيال ائتديم کي، محلله اوشاقلاري ظارافاتجا آتيبلار. آخي سنين باليق يئمگين هامييا م’لومدور. چيخديم داما، باخديم
کوچه يه، يئنه باليق گؤردوم. دئييرم بلکه بو گئجه گؤيدن ياغيش عوضينه باليق ياغيب… نه قدر کي، قونشولار خبر توتماييب، دور، ييغاق.
موللا سئوينجک يئريندن قالخيب گئييندي، آروادي ايله
برابر حَيَطدن، داملاردان و کوچه دن باليقلاري ييغديلار.
ال-آياقلاريني يويوب، شاد-خوررم ياتديلار. صاباح اولجاق موللا آروادا تاپشيردي کي، آخشام باليقپلوو بيشيرسين، باليغا دا قناعت ائلمه سين.
آخشام موللا مسجيددن گلدي. آرواد پلووو چکيب
موللانين قاباغينا قويدو. آنجاق سوفره ده باليق يوخ ايدي. موللا آرواديندان سوروشدو:
– بس بونون باليغي هاني؟
آرواد دئدي:
– مگر باليق آلميشدين کي، بيشيريديم؟
موللا دئدي:
– آي آرواد، سن نه دانيشيرسان؟ بس گئجه ياغان باليقلار نه اولدو؟
آرواد اريندن بو سوالي ائشيدنده باشلادي قيشقيرماغا:
«واي، داد اريم دلي اولوب، باشينا هاوا گليب!» قوهوم-قونشو ييغيليب بو ايشه متتل قالديلار. آرواد گئديب ديوانا خبر وئردي. تهقيقات اوچون موللاني ديوانا آپارديلار. موللا گئجه گؤردويونو ديواندا دا سؤيله دي. حاکيم موللاني دلي حساب ائديب، دليخانايا گؤندردي…
موللا بير نئچه گون دليخانادا قالاندان سونرا بير تانيشي يانينا گلدي. بورايا دوشمگي نين سببيني سوروشدو. موللا اونا دا باشينا گلن قزيييه ني دانيشدي. تانيشي موللايا دئدي:
– دوستوم، آروادين سنه کلک گلميشدير. گؤيدن ده
باليق ياغار؟ بو دفعه حاکيملر سندن بو باره ده سؤز
سوروشاندا دئ کي، باليق ياغدي ندير؟ ظارافاتيم توتموشدو، ائله بئله دئييرديم. باليق دا ياغارمي؟
موللا اؤيرنديگيني حاکيمه دئيير، اونو بوراخيرلار.
آروادي يئنه موللا اوچون آش بيشيرميشدي. بو دفعه باليغي
نيمچه نين ايچينده، آشين آلتيندا گيزلتميشدي. موللا بير-ايکي پنجه يئميشدي کي، دوگونون آلتيندان باليغين باشي گؤروندو. موللا تئز اليني چکيب آغزيني سيلدي. آرواد دئدي:
– آي کيشي، نه تئز دويدون؟
موللا دئدي:
– آرواد، دويماغينا دويماميشام. دئميرم ده کي،
آشدا باليق وار. آما گؤزومه باليق باشي گؤرونور.

ملا نصر الدین حکایه لری (ناخوش من دئیلم)

Nasreddin3

ملانین گوزونون آغی – قاراسی بیر نوه سی وار ایدی. اوشاق بَرک ناخوشلامیشدی، گونو گوندن یاوالاشیردی.

بیر گون اوشاغین حالی لاپ خارابلاشدی.

ملا دوروب اوشاغین باشینا دولاندی و اوزونو گؤیه توتوب دئدی:

پروردیگارا! منیم بو عزیز نوه مه رحم ائله، اونو ساغالت، اونون يئرینه منیم جانیمی آل.

من دونیانین یاخشی یامانین گؤرموشم.

ملا یالواراندا حیاط دا دانا دا باشینی گوودوشا (سو قابینا) سوخوب سو ایچیرمیش. گوودوش کئچیر دانانین باشینا. حیوان باشینی او یانا بو یانا ترپه ده ترپه ده ائوین قاپیسیندان ایچری کئچیر.

ملا باشین قالدیریب عجیبه قریبه بیر شئی گؤرور. ائله بیلیر کی، آللاه اونون دوعاسینی قبول ائدیب، عزرائیلی گوندریب کی، اونون جانینی آلسین.

ملا قورخوسوندان بیر گوشه یه سیخیلیب اسه – اسه دئییر:

یا عزراعیل! واللاه، بیللاه، ناخوش من دئیلم، باخ بو اوشاقدیر.

حکایت ملا نصرالدین و همسرش

روزی همسر ملانصرالدین از او پرسید:
فردا چه می کنی؟
گفت: اگر هوا آفتابی باشد به مزرعه می روم و اگر بارانی باشد به کوهستان می روم و علوفه جمع می کنم.

همسرش گفت: بگو ان شاءا…
او گفت: ان شاءا… ندارد فردا یا هوا آفتابی است یا بارانی.
از قضا فردا در میان راه راهزنان رسیدند و او را کتک زدند.
ملانصرالدین نه به مزرعه رسید و نه به کوهستان و مجبور شد به خانه بازگردد.
همسرش گفت: کیست؟
او جواب داد: ان شاءا… منم.

شگرد اقتصادی ملا نصرالدین

ملا نصرالدین هر روز در بازار گدایی می کرد و مردم با نیرنگی٬ حماقت او را دست می‌انداختند. دو سکه به او نشان می ‌دادند که یکی شان طلا بود و یکی از نقره.
اما ملا نصرالدین همیشه سکه نقره را انتخاب می‌کرد.
این داستان در تمام منطقه پخش شد. هر روز گروهی زن و مرد می‌آمدند ودو سکه به او نشان می دادند و ملا نصرالدین همیشه سکه نقره را انتخاب می‌کرد. تا اینکه مرد مهربانی از راه رسید و از اینکه ملا نصرالدین را آنطور دست می‌انداختند٬ ناراحت شد. در گوشه میدان به سراغش رفت و گفت: هر وقت دو سکه به تو نشان دادند٬ سکه طلا را بردار. اینطوری هم پول بیشتری گیرت می‌آید و هم دیگر دستت نمی‌اندازند.
ملا نصرالدین پاسخ داد: ظاهراً حق با شماست٬ اما اگر سکه طلا را بردارم٬ دیگر مردم به من پول نمی‌دهند تا ثابت کنند که من احمق تر از آن‌هایم. شما نمی‌دانید تا حالا با این کلک چقدر پول گیر آورده‌ام.
«اگر کاری که می کنی٬ هوشمندانه باشد٬ هیچ اشکالی ندارد که تو را احمق بدانند.»

ملا نصرالدین حکایه لری (قاضی و خوروز)

 قاضي و خوروز

قازينين حَيَطينده آخساق بير خوروز وار ايدي. بير گون
حَيَطده ائشلنرکن خوروز بير مانقور («قارا ياريم
قپيکليک سیککه پول») تاپير. خوروز مانقورو ديمديگينه گؤتوروب حَيَطين اورتاسينا قويور و بانلاماغا باشلايير:
«قوققولو-قو، بير دنه مانقور تاپميشام!» قازي آداملاريني گؤندردي، مانقورو خوروزدان آلديلار.
خوروز يئنه بانلادي: «قوققولو-قو، قازي منه مؤحتاجميش»
قازي آداملارينا دئدي: «اپارين، خوروزون مانقورونو
قايتارين»
خوروز مانقورو آليب يئنه بانلاماغا باشلادي:
«قوققولو-قو، قازي مندن قورخارميش!»
قازي يئنه اؤز آداملارينا دئدي: «بو خوروز مني تنگه
گتيردي. گئدين، باشيني کسين، بيشيريب پلووون اوستونه قويون.
اونو يئيه جگم».
خوروزون باشيني کسنده او يئنه برکدن بانلاييب دئدي:
«قوققولو-قو، نه ايتي بيچاقميش!»
خوروزون باشيني کسندن سونرا قازانا ساليب بيشيرديلر.
خوروز قازاندا دا بانلادي: «قوققولو-قو، نه ايستي حامامدير!»
پلووو بير بؤيوک نيمچه يه چکيب خوروزو اوستونه قويدولار.
خوروز بانلادي: «نه آغجا تپه دير!»
قازي خوروزو پارچالاييب يئمه يه باشلادي. چئينه ييب
اوداندا خوروز بانلادي: «نه دارجا کوچه دير!» ..خوروز
پلووقاريشيق قازي نين قارنينا دوشنده بير ده بانلادي:
«قوققولو-قو، نه لئهمه دره دير!»
قازي او قدر يئدي کي، قارني پارتلادي. خوروز قازي نين
قارنيندان چيخيب بانلادي: «قوققولو-قو، قازي نين قارني ييرتيلدي، منيم جانيم قورتولدو!»

معرفی شاعر معروف آذربایجانی مولانا حکیم ملا محمد فضولی

بسم الله الرحمن الرحیم

مولانا حکیم ملا محمد فضولی، معروفترین شاعر سده ی دهم هجری نه تنها در تاریخ ادبیات ترکی آذری بلکه در تمامیت ادبیات ترکی جایگاه والا دارد.
او فرزند مفتی معروف حله به نام « ملا سلیمان » است. زندگی گزاران در تراجم احوال ازو به عزت یاد میی کنند و به عشیره ی « بیات » های آذربایجان از عشایر ۲۴ گانه اوغوزان یا ترکان غز منسوب می دارند.
وی در دوران کودکی، تحصیلات خویش را با تحصیل مقدمات عربی و ادب ترکی و فارسی پیش پدر خود آغاز کرده، سپس به تصریح خویش سال های جوانی در نجف اشرف در جوار تربت پاک علی بن ابی طالب علیه السلام به خدمت و تحصیل معارف ادامه داده است.
تخلص فضولی

فضولی در فارسی به دو معنا به کار می‌رفته است:

۱- کسی که کار بیهوده کند.
۲- آنکه بی‌جهت در امور دیگران مداخله کند.

این دو معنا دقیقا با معنای این واژه در زبان عربی انطباق داشت. اما از حدود قرن هشتم هجری به بعد این مفهوم به «فضول» داده شد. در عوض واژه «فضول» که در عربی یعنی «زبان درازی و مداخلهٔ بیجا در کار دیگران» در فارسی «فضولی» خوانده شد. مثلا حافظ می‌گوید:
«در کارخانه‌ئی که رهِ عِلْم و عقل نیست
وَهْمِ ضعیفْ‌رای فضولی چرا کند؟»

که در این‌جا فضولی به همان معنایی است که ما امروزه به کار می‌بریم، و این عکس معنای عربی این واژه است.

به هر حال محمدبن سلیمان این تخلص را به معنای عربی آن به کار می‌برد یعنی:«زبان دراز و مداخله کننده در کاری که به او مربوط نیست»، یا به تعبیر امروزی «فضول». فضولی در مقدمه دیوان اشعارش به زبان فارسی دلیل انتخاب این تخلص عجیب را با زبانی شوخ‌طبع توضیح می‌دهد:
« آخرالامر معلوم شد که یارانی که پیش از من بوده‌اند تخلصها را بیش از معانی ربوده‌اند. خیال کردم که اگر تخلص مشترک اختیار نمایم در انتساب نظم بر من حیف رود اگر مغلوب باشم و بر شریک ظلم شود اگر غالب آیم. بنابر رفع ملابست التباس «فضولی» تخلص کردم و از تشویش ستم شریکان پناه بجانب تخلص بردم و دانستم که این لقب مقبول طبع کسی نخواد افتاد که بیم شریک او بمن تشویشی نتواند داد.

قطعه اي از ملامحمد فضولي

دوشدوم نفـَسدن اولمادي بير هم نفس منه
اي عيسوي نفس سن اوزون وير نفس منه

مجنون كيمي بو دهرده اي يار ليلي وش
بالين استراحت اولوب خار و خس منه

نالم ايدوبدور اوقدر تاثير داغ داشا
داغ داش من آغلياندا ويرور ايندي سَس منه

فضولي كئچ سن بو سوداي عشقدن
جان قور خوسي وار او مه لقا لردن سنه

آثارتركي:

ديوان شعرها
شاه و گدا
ليلي و مجنون
مثنوي بنگ و باده كه به شاه اسماعيل تقديم شده است.
روضه
حديقت السعداء
صحبت الاثمار كه گفت و گوي بين چند ميوه است و يكي از نخستين كتاب هاي ادبيات كودك به شمار مي رود.
شكايت نامه
رساله معما

آثار فارسي:

ديوان شعرها
رند و زاهد
صحت و مرض
انيس القلب
ساقي نامه (هفت جام)
روح نامه (سفرنامه روح يا حُسن و عشق)

آثار عربي:

مطلع الاعتقاد
ديوان اشعار عربي

برای تهیه دیوان اشعار ترکی ملا محمد فضولی  با تصحیح ،تدوین و مقدمه دکتر حسن محمد زاده صدیق می توانید از سایت یورد اقدام به خرید اینترنتی نمائید و کتاب را در منزل تحویل بگیرید.
همچنین در صورت آشنائی با الفبای لاتین آذربایجانی کتابهای PDF ملا محمد فضولی را می توانید از سایت « کیتابلار » در فهرست موضوعی ادبیات کلاسیک آذربایجان دانلود نمائید.

دلایل نجاست و حرمت مشروبات الکلی

پرسش:

چرا مشروبات الکلی حرام و نجس هستند؟

پایگاه حوزه۱۰۲۰-۱، ۱۰۲۰-۱

پاسخ:

 

پیرامون احکام شرعی نظیر حرمت و نجاست از دو جهت می توان بحث نمود:

۱٫ از جهت اثبات و اینکه دلیل شرعی این احکام چیست؟

 ۲٫ از نظر ثبوت و واقع و اینکه مصلحت و مفسده ای که این حکم را باعث شده است، چیست؟

 چون ما معتقدیم که احکام شرعیه تابع مصالح و مفاسد واقعی که در آن شیئ است، می باشد. خواه آن مصلحت و مفسده را بشناسیم یا نشناسیم.

اما از جهت اول: علماء دین برای حکم به حرمت و نجاست مشروبات الکلی به هر چهار دلیل شرعی یعنی کتاب، سنت، عقل و اجماع تمسک نموده اند.

 آیات :

“…یَسْئَلُونَکَ عَنِ الْخَمْرِ وَ الْمَیْسِرِ قُلْ فیهِما إِثْمٌ کَبیرٌ[۱]

یعنی: از تو حکم شراب و قمار را می پرسند بگو در آن دو گناهی است بزرگ و منافعی است برای مردم، اما بدی آن دو  بیش از منافع صوری آنهاست.

نکته: کلمه خمر به معنای هر مایع مست کننده است و معنای اصلی آن ستر و پوشیدن است و شراب را خمر می گویند چون عقل را می پوشاند و نمی گذارد خوب و بد و خیر و شر را تشخیص بدهد و به همین جهت چادر و روسری زنان را خمار می گویند.

کلمه اثم به معنای گناه است و معنای دقیق آن پدید آمدن حالتی در عقل است که باعث کندی در رسیدن به خیرات می گردد با ضمیمه کردن آیه ۳۳ سوره اعراف[۲] به این آیه سوره بقره، حرمت مشروبات الکلی فهمیده می شود، همانطوریکه امام هفتم علیه السلام در پاسخ به مهدی خلیفه عباسی در مورد دلیل حرمت خمر اینگونه استدلال فرمودند،

توضیح: در آیه سوره بقره آمده است که در خمر اثم کبیر است و در آیه سوره اعراف آمده است که خداوند اثم را حرام کرده است پس خمر حرام است.

یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَ الْمَیْسِرُ وَ اْلأَنْصابُ وَ اْلأَزْلامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّیْطانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ[۳]

یعنی: ای کسانیکه ایمان آورده اید جز این نیست که شراب و قمار و بتها یا … پلیدی و از عملیات شیطان است. پس دوری کنید از آنها، شاید رستگار شوید. و جز این نیست که شیطان می خواهد بوسیله شراب و قمار بین شما عداوت و کینه ایجاد کند و شما را از ذکر خدا و از نماز بازدارد، پس آیا دست بردار از آنها هستید؟

نکات:

الف: آیه می فرماید که شراب، رجس است و رجس یعنی نجاست و کثافت و بمعنی صفتی است در شما که موجب تنفر و دوری طبع انسان از او می شود.

البته دلیل عمده در مورد نجاست خمر (شراب) روایات است.

ب: آیه شریفه, رجس را عمل شیطان می داند و میدانیم که عمل شیطان وسوسه هائی است که منجر به گمراهی می شود، چنانکه در آیه ۵ سوره ناس آمده است و در آیه ۱۲۶ سوره انعام نیز گمراهی را رجس نامیده است.

پس رجس به معنای کثافت و نجاست است اعم از ظاهری و معنوی.

ج: آثار و پیامدهای روشن نوشیدن مشروبات الکلی، ایجاد دشمنی و کینه است چون موجب تهییج سلسله اعصاب می شود به نحوی که عقل از کار می افتد و قوای خشم و شهوت به حدی قوی می شوند که براحتی به هر جنایتی دست می زنند و هر کار زشت و قبیحی در نظرچنین انسانی زیبا جلوه می کند. لذا در آن حال، جان و مال و ناموس هیچ کس از دست او در امان نیست، علاوه بر آن، موجب از بین رفتن یاد خدا می گردد که همانا یاد خدا مایه حیات روح انسانی و خمیر مایه سعادت دنیا و آخرت و تنها هدف دعوت انبیاء الهی است.

و اما روایات:

روایات در مورد حرمت شرب خمر و آثار و عواقب دنیایی و اخروی آن زیاد است. برای اطلاع از این روایات می توانید به کتب روایی مراجعه کنید از جمله وسائل الشیعه ج ۱۷

بخشی از این روایات نیز در کتاب کافی جلد ۶ آمده است که به چند روایت از این کتاب اشاره می شود:

ابن بصیر از امام باقر یا امام صادق علیهما السلام روایت کرده که فرمود: خدای تعالی برای معصیت، خانه ای و صندوقی قرار داده، و برای آن دری درست کرده و آن را قفل نموده و برای آن قفل کلیدی هست و آن شراب است[۴].

امام صادق علیه السلام فرمود: رسول خدا فرمودند: شراب سر منشأ تمام گناهان است[۵].

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: ملعون است، ملعون است کسی که کنار سفره ای بنشیند که در آن سفره شراب نوشیده می شود[۶].

عقل و خرد انسانی نیز مشروبات الکلی را که مایه انواع و اقسام ضررها طبیعی، اخلاقی و عقلی می گردد، نادرست می شمارد.

مضرات طبیعی: مشروبات الکلی به تصریح پزشکان حاذق قدیم و جدید، اختلالهایی را در معده، روده، کبد، شش، سلسله اعصاب، شرایین قلب و حواس ظاهری چون بینایی و چشایی و غیره پدید می آورد. که شرح این موارد و آمارهایی که در این زمینه ارائه شده است، در کتب و مقالات متعددی بیان گردیده است.

مضرات اخلاقی: ناسزاگویی، فاش نمودن اسرار خود و دیگران، ارتکاب جنایت، هتک و تجاوز به نوامیس خود و دیگران، زیر پاگذاشتن قوانین و مقدسات انسانی که اساس سعادت زندگی انسانها هستند از جمله آثار مخرب مشروبات الکلی بشمار می آید.

مضرات عقلی: از مضرات عقلی مشروبات الکلی می توان به از بین بردن عقل و دگرگون نمودن مجاری ادراک عقلی اشاره نمود. که بدترین فساد همین است چون فسادها از اینجا شروع می شود و شریعت اسلام، اساس احکام خود را تحفظ بر عقل قرار داده است و خواسته با روش عملی، عقل مردم را حفظ کند بلکه رشد بدهد و کامل کند.

برای بررسی مضرات بیشتر و زیانهای گوناگون: منابع متعددی وجود دارد از جمله:

ـ نشریه سمپوزیوم الکل در دانشکده پزشکی اصفهان، سال ۱۳۴۴ شماره ۷ ص ۷۴٫

ـ مجله مکتب اسلام سال ۶ شماره ۵٫

ـ فوائد و مضرات مشروبات الکلی.

ـ مفاسد شراب، سید صادق شیرازی، ترجمه علی کاظمی.

ـ خواندنیها ۳۰/۹/۴۷٫

ـ نظام پزشکی سال ۲ شماره ۴ـ۵ صفحه ۳۶۹ـ۳۶۲٫

ـ برخی از مسائل زندگی ساز اسلامی, انتشارات موسسه در راه حق، صفحه ۹۸ تا ص ۱۰۹٫

ـ و …

ـ آنچه گذشت اشاره ای گذرا در مورد ادله شرعی حرمت مشروبات الکلی بود که در ضمن آن اشاراتی نیز به مفاسدی که می تواند موجب حکم به حرمت و نجاست گردد، شده است . بنابراین مباحث مربوط به دوم یعنی جهت ثبوت و واقع را می توان از مطالب ذکر شده و همچنین مراجعه به منابع معرفی شده دریافت نمود.

در پایان جای این سؤال است که: آیا نوشیدن مقدار اندکی شراب بطوریکه به مستی نیانجامد باز هم حرام است؟

در جواب لازم است بگوئیم که: نوشیدن شراب هر چند هم که کم باشد باز هم جایز نیست. زیرا اگر مقدار کم شراب مجاز گردد طبع افزون طلب انسان بدان اکتفا نمی نماید و چون سد شکسته گردد دیگر به کم بسنده نخواهد کرد.

امام صادق علیه السلام از قول رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود:

هر مست کننده ای حرام است. کسی پرسید: حتی یک جرعه؟ فرمود: آری، حتی یک جرعه از آن نیز حرام است[۷].

و همو فرمود: خداوند شراب را چه کم و چه زیاد حرام فرموده است همچنانکه مردار و خون و گوشت خوک را… [۸].


[۱]سوره بقره آیه ۲۱۹٫

[۲]قل انما حرم ربی الفواحش ما ظهر منها و ما بطن و الاثم….

یعنی: بگو ای پیغمبر که خدای من هرگونه اعمال زشت را چه در آشکار و چه در نهان و گناهکاری و ظلم بناحق و شرک به خدا را که بر آن هیچ دلیل ندارید… همه را حرام کرده است.

[۳]سوره مائده آیات ۹۰ و ۹۱٫

[۴]فروع کافی جلد ۶ ص ۴۰۳٫

[۵]فروع کافی جلد ۶ ص ۴۰۳٫

[۶]فروع کافی جلد ۶ صفحه ۲۶۸٫

[۷]مستفاد از وسائل الشیعه جلد ۱۷ صفحه ۲۵۹٫

[۸]وسائل الشیعه جلد ۱۷ صفحه ۲۵۹٫